fbpx
15.4 C
Serres
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου, 2026
No menu items!

ΑρχικήART+FUNGOSSIPΕιρήνη Νικολοπούλου: «Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η μητέρα μου έφερνε ανθρώπους...

Ειρήνη Νικολοπούλου: «Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η μητέρα μου έφερνε ανθρώπους που δεν είχαν να φάνε»

Στο πλατό της εκπομπής «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα» βρέθηκε η Ειρήνη Νικολοπούλου, παραχωρώντας μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στη Ζήνα Κουτσελίνη, το πρωί της Δευτέρας 16 Νοεμβρίου 2026. Η δημοσιογράφος μίλησε για τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε, τις εμπειρίες που διαμόρφωσαν την ευαισθησία της απέναντι στον ανθρώπινο πόνο, αλλά και τη συστηματική ενασχόλησή της με τις οικογένειες των θυμάτων γυναικοκτονιών.

Με λόγια γεμάτα συγκίνηση, η Ειρήνη Νικολοπούλου αναφέρθηκε στη μητέρα της και σε μια εικόνα από τα παιδικά της χρόνια που, όπως εξομολογήθηκε, παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη της. Η αφήγησή της ανέδειξε τη σημασία της έμπρακτης αλληλεγγύης και τον τρόπο με τον οποίο οι οικογενειακές αξίες μπορούν να επηρεάσουν βαθιά τη στάση ενός ανθρώπου απέναντι στην κοινωνία.

Η Ειρήνη Νικολοπούλου για τη μητέρα της και την αλληλεγγύη

«Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου υπήρχε μια κουρτίνα στην κουζίνα και πίσω από την κουρτίνα η μητέρα μου έφερνε ανθρώπους που έβρισκε στον δρόμο και δεν είχαν να φάνε», ανέφερε χαρακτηριστικά η δημοσιογράφος.

Η συγκεκριμένη ανάμνηση εξακολουθεί να τη συγκινεί, καθώς συνδέεται με μια καθημερινή πράξη προσφοράς που δεν γινόταν για επίδειξη, αλλά από πραγματική ανάγκη να βοηθηθούν άνθρωποι που βρίσκονταν σε δύσκολη θέση. «Το λέω και ακόμα συγκινούμαι που το θυμάμαι. Αυτό μέσα μου έχει μείνει πάρα πολύ», σημείωσε.

Όπως εξήγησε, η εμπειρία αυτή επηρέασε καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον πόνο και τις δυσκολίες των άλλων. «Γι’ αυτό και σήμερα ο πόνος των ανθρώπων με αγγίζει πάρα πολύ και αυτή την εποχή ασχολούμαι με τις γυναικοκτονίες», τόνισε, συνδέοντας τα παιδικά της βιώματα με τη σημερινή κοινωνική της δράση και ευαισθησία.

Η ανάγκη αναγνώρισης του όρου «γυναικοκτονία»

Η Ειρήνη Νικολοπούλου αναφέρθηκε, επίσης, σε μια συζήτηση που είχε με την ηθοποιό Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Όπως αποκάλυψε, η συνομιλία τους πραγματοποιήθηκε σε μια σημαντική στιγμή για την ηθοποιό, η οποία ετοιμαζόταν να συμμετάσχει στον «Μάκβεθ» και είχε μόλις τιμηθεί με το πρώτο βραβείο για τον ρόλο της Ιοκάστης στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

Η φράση της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη έμεινε χαραγμένη στη μνήμη της δημοσιογράφου: «Εμένα, Ειρήνη, με ενδιαφέρει να προχωρήσουμε, να αναγνωριστούν οι γυναικοκτονίες ως όρος».

Η αναγνώριση του όρου αποτελεί ένα ζήτημα που βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Για την Ειρήνη Νικολοπούλου, η χρήση της σωστής ορολογίας δεν είναι απλώς θέμα λέξεων, αλλά συνδέεται με την κοινωνική και θεσμική κατανόηση της έμφυλης βίας. Η ονομασία ενός εγκλήματος μπορεί να συμβάλει στην ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του και να βοηθήσει την κοινωνία να αντιληφθεί τις βαθύτερες αιτίες που οδηγούν σε αυτό.

Στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων

Στη συνέχεια της συνέντευξης, η δημοσιογράφος μίλησε για την επικοινωνία που διατηρεί με τους γονείς της Ελένης Τοπαλούδη, Γιάννη και Κούλα. Όπως ανέφερε, οι δύο οικογένειες έχουν αναπτύξει μια σταθερή σχέση επικοινωνίας και αλληλοστήριξης.

«Με τον Γιάννη και την Κούλα Τοπαλούδη μιλάω πολύ τακτικά. Την αγάπη μας τους στέλνουμε και είμαστε πάντα δίπλα τους και το ξέρουν», είπε χαρακτηριστικά.

Η ίδια υπογράμμισε ότι οι οικογένειες των θυμάτων δεν αντιμετωπίζουν μόνο τον ανείπωτο πόνο της απώλειας. Παράλληλα, καλούνται να διαχειριστούν σημαντικές οικονομικές και πρακτικές δυσκολίες, όπως τα έξοδα των δικαστικών διαδικασιών, τις μετακινήσεις, τις αμοιβές για νομική υποστήριξη, αλλά και τις ανάγκες των παιδιών που μένουν πίσω.

Για τον λόγο αυτό, η Ειρήνη Νικολοπούλου ζήτησε τη δημιουργία ενός σταθερού κρατικού μηχανισμού οικονομικής και κοινωνικής στήριξης. «Να φτιαχτεί ένας κρατικός κορβανάς. Διότι αυτές οι οικογένειες, δεν τους φτάνει ο τεράστιος πόνος, μετά έχουν έξοδα για όλα τους τα δικαστήρια. Έχουν έξοδα για τα παιδιά που μένουν», τόνισε.

«Δεν θέλουν ελεημοσύνη, θέλουν κρατική πρόνοια»

Η δημοσιογράφος ξεκαθάρισε ότι η στήριξη των οικογενειών δεν μπορεί να βασίζεται σε περιστασιακές πρωτοβουλίες, δωρεές ή ιδιωτικές κινήσεις αλληλεγγύης. «Κάτι πρέπει να γίνει, το οποίο να είναι κανονικός νόμος. Όχι να είναι έτσι λίγο από δω, λίγο από κει», ανέφερε.

Όπως υπογράμμισε, οι οικογένειες των θυμάτων δεν ζητούν ελεημοσύνη, αλλά δικαιώματα και ουσιαστική προστασία από την Πολιτεία. «Δεν θέλουν ελεημοσύνη αυτοί οι άνθρωποι. Όταν λέμε κρατική πρόνοια, εννοούμε κρατική πρόνοια», σημείωσε, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ένα οργανωμένο και μόνιμο πλαίσιο υποστήριξης.

Παράλληλα, η Ειρήνη Νικολοπούλου στάθηκε στη σημασία της εκπαίδευσης. Τόνισε ότι απαιτούνται μαθήματα και δράσεις ενημέρωσης, ώστε η κοινωνία να εκπαιδευτεί στην πρόληψη της έμφυλης βίας, στον σεβασμό και στην ισότητα. Η αλλαγή, όπως προκύπτει από τα λόγια της, δεν μπορεί να περιορίζεται στην αντιμετώπιση των συνεπειών, αλλά πρέπει να ξεκινά από την πρόληψη και τη διαμόρφωση μιας διαφορετικής κουλτούρας.

Η συνέντευξη της Ειρήνης Νικολοπούλου ανέδειξε, έτσι, τη δύναμη των προσωπικών βιωμάτων, αλλά και την ανάγκη για συλλογική ευθύνη. Από τη μητέρα της, που άνοιγε το σπίτι της σε ανθρώπους οι οποίοι είχαν ανάγκη, μέχρι τη σημερινή της προσπάθεια να σταθεί δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων, η δημοσιογράφος μίλησε για την αλληλεγγύη ως πράξη ουσίας. Παράλληλα, έστειλε σαφές μήνυμα υπέρ μιας οργανωμένης κρατικής πολιτικής για τις γυναικοκτονίες, τη στήριξη των συγγενών και την εκπαίδευση ολόκληρης της κοινωνίας.

 

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΝΕΑ

- Advertisment -