fbpx
15.4 C
Serres
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου, 2026
No menu items!

ΑρχικήΕΛΛΑΔΑ - ΚΟΣΜΟΣΟΙΚΟΝΟΜΙΑΧάσμα χωρίζει την Ελλάδα με την Ευρώπη σε μισθούς και κοινωνική προστασία...

Χάσμα χωρίζει την Ελλάδα με την Ευρώπη σε μισθούς και κοινωνική προστασία – Προτελευταία η χώρα στην ΕΕ με μέσο ετήσιο μισθό 18.800 ευρώ

Στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται η Ελλάδα τόσο ως προς το ύψος των μισθών όσο και ως προς την αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το 2025 αποτυπώνουν με σαφήνεια τη μεγάλη απόσταση που εξακολουθεί να χωρίζει τους Έλληνες εργαζομένους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά και τις περιορισμένες δυνατότητες στήριξης των νοικοκυριών μέσω του συστήματος κοινωνικής προστασίας.

Ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα διαμορφώθηκε το 2025 σε μόλις 18.800 ευρώ. Την ίδια στιγμή, ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έφτασε τα 41.500 ευρώ. Με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα, η χώρα μας κατατάσσεται προτελευταία μεταξύ των 27 κρατών-μελών, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία, όπου οι μέσες ετήσιες αποδοχές ανέρχονται σε 16.200 ευρώ.

Αμέσως υψηλότερα από την Ελλάδα βρίσκεται η Ουγγαρία, με μέσο ετήσιο μισθό 20.100 ευρώ. Στην κορυφή της ευρωπαϊκής κατάταξης βρίσκεται το Λουξεμβούργο, με 85.600 ευρώ, ενώ ακολουθούν η Δανία με 73.500 ευρώ και η Ιρλανδία με 64.400 ευρώ.

Ελλάδα: Κάτω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου μισθού

Η σύγκριση των αποδοχών είναι αποκαλυπτική. Ο μέσος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα αντιστοιχεί μόλις στο 45,3% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η διαφορά φτάνει τα 22.700 ευρώ σε ετήσια βάση, γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος της μισθολογικής απόστασης.

Με απλά λόγια, για κάθε 100 ευρώ μέσων μισθολογικών αποδοχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ελλάδα αντιστοιχούν περίπου 45 ευρώ. Η εικόνα αυτή παραμένει ιδιαίτερα δυσμενής, παρά την ονομαστική αύξηση των μισθών που έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια.

Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο αν συνυπολογιστεί η άνοδος του κόστους ζωής. Οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα, στα ενοίκια και στις τιμές αγοράς κατοικίας, στην ενέργεια και σε βασικές υπηρεσίες περιορίζουν σημαντικά το πραγματικό όφελος από τις αυξήσεις των αποδοχών. Έτσι, ακόμη και όταν ο ονομαστικός μισθός αυξάνεται, η αγοραστική δυνατότητα των νοικοκυριών δεν βελτιώνεται στον ίδιο βαθμό.

Ο συγκεκριμένος δείκτης αφορά ονομαστικούς μισθούς, προσαρμοσμένους σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης. Δεν αποτελεί, επομένως, άμεση σύγκριση της αγοραστικής δύναμης μεταξύ των χωρών. Ωστόσο, αποτυπώνει με σαφήνεια το επίπεδο των αποδοχών και την απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από τις περισσότερες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Χαμηλή και η αύξηση των κοινωνικών παροχών στην Ελλάδα

Εξίσου ανησυχητική είναι η εικόνα στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2025 οι συνολικές δαπάνες για κοινωνικές παροχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκαν κατά 4,9%, φτάνοντας συνολικά τα 5,18 τρισ. ευρώ.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, η αύξηση περιορίστηκε μόλις στο 0,6%, ποσοστό που αποτελεί το χαμηλότερο μεταξύ των κρατών-μελών. Η διαφορά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ανέρχεται σε 4,3 ποσοστιαίες μονάδες, γεγονός που δείχνει ότι η χώρα κινήθηκε με πολύ πιο αργούς ρυθμούς στην ενίσχυση των κοινωνικών δαπανών.

Στον αντίποδα, σημαντικές αυξήσεις καταγράφηκαν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Κροατία παρουσίασε άνοδο 15,4%, η Βουλγαρία 12,1% και η Λιθουανία 11,6%. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αντικατοπτρίζουν τις διαφορετικές πολιτικές προτεραιότητες, αλλά και τις διαφορετικές δημοσιονομικές δυνατότητες κάθε κράτους.

Ως ποσοστό του ΑΕΠ, η Ελλάδα διαθέτει περίπου το 22% για κοινωνικές παροχές, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση φτάνει το 27,5%. Η διαφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι κοινωνικές δαπάνες αποτελούν βασικό μηχανισμό στήριξης για συνταξιούχους, ανέργους, οικογένειες, άτομα με αναπηρία και πολίτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

Παράλληλα, η αύξηση κατά 0,6% αφορά ονομαστικές δαπάνες. Δεν αποτυπώνει, επομένως, την πραγματική αξία των παροχών μετά την επίδραση του πληθωρισμού. Όταν οι τιμές αυξάνονται ταχύτερα από τις κοινωνικές ενισχύσεις, η πραγματική στήριξη που λαμβάνουν τα νοικοκυριά μπορεί να είναι ακόμη μικρότερη.

Διπλή πίεση για εργαζομένους και νοικοκυριά

Τα στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν μια διπλή επιβάρυνση για την ελληνική κοινωνία. Από τη μία πλευρά, οι εργαζόμενοι λαμβάνουν από τους χαμηλότερους μέσους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την άλλη, οι κοινωνικές παροχές αυξάνονται με εξαιρετικά περιορισμένο ρυθμό, παρά τις αυξημένες ανάγκες που δημιουργεί το υψηλό κόστος διαβίωσης.

Η κατάσταση αυτή επηρεάζει ιδιαίτερα τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, τα οποία καλούνται να καλύψουν μεγαλύτερες δαπάνες για στέγαση, διατροφή, ενέργεια και υγεία. Ταυτόχρονα, η περιορισμένη ενίσχυση των κοινωνικών παροχών μειώνει τα περιθώρια στήριξης όσων δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές πιέσεις.

Η σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη αναδεικνύει την ανάγκη για ουσιαστική βελτίωση των πραγματικών αποδοχών, ενίσχυση της απασχόλησης και αποτελεσματικότερο σύστημα κοινωνικής προστασίας. Η οικονομική ανάπτυξη δεν αρκεί να αποτυπώνεται σε μακροοικονομικούς δείκτες· πρέπει να μεταφράζεται σε υψηλότερους μισθούς, μεγαλύτερη ασφάλεια και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης.

Με μέσο ετήσιο μισθό 18.800 ευρώ και αύξηση κοινωνικών δαπανών μόλις 0,6%, η Ελλάδα εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το χάσμα στους μισθούς και την κοινωνική προστασία παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η χώρα.

 

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΝΕΑ

- Advertisment -