Ο Θάνος Αλεξανδρής αναφέρθηκε αρχικά στην επιθυμία της μητέρας του να ακολουθήσει τη Νομική, αλλά και στην απόφαση που πήρε ο ίδιος στην εφηβεία του να ασχοληθεί με το τραγούδι και την υποκριτική.
«Η μάνα μου ήθελε να γίνω δικηγόρος. Στα 16-17, λίγο πριν μπω στη Νομική, μου ήρθε αυτή η έμπνευση να γίνω τραγουδιστής, ηθοποιός», ανέφερε αρχικά ο Θάνος Αλεξανδρής. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο μίλησε για την επιθυμία του να γίνει ηθοποιός ήταν η Μαλβίνα Κάραλη. Όπως εξήγησε, οι δυο τους γνωρίζονταν από την εφηβεία, καθώς είχαν μεγαλώσει μαζί στη Χαλκίδα. «Με τη Μαλβίνα γνωριζόμασταν από 14-15 ετών. Ήμασταν μαζί στη Χαλκίδα. Μου είπε: “Εάν γίνεις ηθοποιός, να πας στον Κουν”. Χωριατόπαιδο εγώ τότε, δεν ήξερα τι είναι ο Κουν ούτε τίποτα. Τρελάθηκε όταν της το είπα, ενθουσιάστηκε», θυμήθηκε. Ο Θάνος Αλεξανδρής μίλησε και για τα χρόνια που πέρασαν μαζί, καθώς και για ένα όνειρο που του είχε εκμυστηρευτεί η Μαλβίνα Κάραλη σχετικά με τη ζωή στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας. «Για πολλά χρόνια ήμασταν μαζί. Μου είχε πει ότι το όνειρό της, αν ξαναγυρνούσε στη ζωή, θα ήταν να ήταν ντίβα σε σκυλάδικο της επαρχίας. Θεωρούσε μαγική τη ζωή των κοριτσιών που ζουν εκεί. Βέβαια, μεταξύ μας, είναι επώδυνη. Εγώ της είπα: “Δεν είναι εύκολο, δεν είναι λογοτεχνία το σκυλάδικο”. Είναι άγριο πράγμα, ειδικά για τις γυναίκες. Για τα αγόρια είναι πιο εύκολο».
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη νυχτερινή ζωή της δεκαετίας του ’80 και στα περιστατικά που είχε παρακολουθήσει εκείνη την περίοδο. Περιέγραψε μια εποχή κατά την οποία, όπως ανέφερε, υπήρχε άφθονο χρήμα, ενώ χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη περίοδο ως εποχή του έρωτα και της τρέλας. «Ήταν η δεκαετία του ’80. Ήταν η εποχή που υπήρχε άφθονο το χρήμα. Ήταν η εποχή του έρωτα, της τρέλας. Ήταν διαφορετικός ο κόσμος. Υπάρχουν σκηνές με ανθρώπους που είχαν μαύρες σακούλες σκουπιδιών γεμάτες χιλιάρικα. Δύο εκατομμύρια. Τότε αγόραζες ένα δυάρι με δύο εκατομμύρια. Απλά γιατί ήθελε να τα ρίξει σε μια τραγουδίστρια ή μια χορεύτρια ο Γιώργος, ας πούμε». Ο Θάνος Αλεξανδρής σημείωσε ότι, μέσα από τις εμπειρίες του στη νύχτα, βρέθηκε να ζει έναν κόσμο που μέχρι τότε γνώριζε κυρίως μέσα από τη λογοτεχνία.
Όπως είπε, δεν παρέμεινε εξωτερικός παρατηρητής, αλλά έγινε μέρος αυτού του περιβάλλοντος. «Ήταν ένας κόσμος που τον γνώριζα από τη λογοτεχνία και ξαφνικά όχι απλά τον ζω, γίνομαι ένας με αυτούς. Δεν μένω απ’ έξω και λέω ότι εγώ είμαι του Κουν ή της Νομικής. Γίνομαι ένας, γίνομαι το ίδιο με αυτούς τους ανθρώπους», πρόσθεσε. Κλείνοντας, διευκρίνισε ότι, παρά τη συμμετοχή του σε αυτόν τον τρόπο ζωής, διατηρούσε την επίγνωση ότι υποδυόταν έναν ρόλο και ότι εκτός του συγκεκριμένου περιβάλλοντος παρέμενε ο ίδιος άνθρωπος. «Υποδύομαι όμως έναν ρόλο. Γυρνώντας μετά στο ξενοδοχείο ή στο χωριό μου, είμαι ο Θάνος Αλεξανδρής. Δεν με παρασύρει αυτό το πράγμα», κατέληξε.
