Με αφορμή τον νέο μονόλογο που θα παρουσιάσει τη φετινή θεατρική σεζόν, ο Περικλής Λιανός παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό «Λοιπόν» και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου. Ο έμπειρος ηθοποιός μίλησε, μεταξύ άλλων, για τις απαιτήσεις του μονολόγου, τη μοναξιά που συνοδεύει έναν ηθοποιό πάνω στη σκηνή, αλλά και τη βαθιά απογοήτευση που αισθάνεται όταν μια παράσταση δεν έχει την αναμενόμενη ανταπόκριση από το κοινό.
Ο Περικλής Λιανός έχει υπηρετήσει το θέατρο με συνέπεια και γνωρίζει καλά πως κάθε παράσταση αποτελεί μια προσωπική κατάθεση. Ωστόσο, όπως εξήγησε, στον μονόλογο η ευθύνη είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς ο ηθοποιός δεν έχει άλλους επί σκηνής για να μοιραστεί το βάρος, την ένταση ή ακόμη και την αποτυχία μιας βραδιάς.
Περικλής Λιανός: Η μοναξιά του μονολόγου στη σκηνή
«Ο μονόλογος σε αγχώνει;» ήταν μία από τις ερωτήσεις που δέχθηκε ο ηθοποιός, ο οποίος έχει παρουσιάσει αρκετούς μονολόγους κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
«Έχω κάνει αρκετούς και έχει μεγάλη μοναξιά. Χρεώνεσαι και πιστώνεσαι τα πράγματα, δεν έχεις δικαιολογίες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Περικλής Λιανός. Με τα λόγια αυτά περιέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια την ιδιαίτερη συνθήκη του μονολόγου, όπου ο ηθοποιός βρίσκεται μόνος απέναντι στο κοινό και καλείται να στηρίξει ολόκληρη την παράσταση στις δικές του δυνάμεις.
Σε μια θεατρική παραγωγή με περισσότερους ηθοποιούς, η ευθύνη και η ενέργεια μοιράζονται. Στον μονόλογο, όμως, κάθε λέξη, κάθε παύση και κάθε συναίσθημα περνούν αποκλειστικά μέσα από τον έναν πρωταγωνιστή. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος επί σκηνής για να καλύψει μια αμηχανία, να αλλάξει τον ρυθμό ή να προσφέρει στήριξη σε μια δύσκολη στιγμή. Αυτή η μοναχική διαδρομή απαιτεί μεγάλη συγκέντρωση, αντοχή και ψυχική δύναμη.
Ο ηθοποιός εξήγησε πως η σχέση με το κοινό γίνεται ακόμη πιο άμεση και καθοριστική. «Αν γεμίζει το θέατρο, ξέρεις ότι ήρθαν για σένα. Αν είναι άδειο, ξέρεις ότι δεν ήρθαν για σένα», σημείωσε, αποτυπώνοντας τον τρόπο με τον οποίο βιώνει κάθε παράσταση.
Η ακύρωση παράστασης που τον σημάδεψε
Στη συνέχεια, ο Περικλής Λιανός ρωτήθηκε αν έχει παίξει ποτέ μπροστά σε ελάχιστους θεατές ή αν έχει χρειαστεί να ακυρωθεί παράσταση λόγω χαμηλής προσέλευσης. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική.
«Όταν έχουμε λίγο κόσμο ή όταν ακυρώνεται η παράσταση λόγω έλλειψης κόσμου, που δυστυχώς έχει συμβεί, είναι ο εφιάλτης μου. Νιώθω σαν να με μαχαιρώνουν, ακυρώνομαι. Το παίρνω προσωπικά και καταρρέω», εξομολογήθηκε.
Ο ίδιος αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που συνέβη το 2016, όταν πρωταγωνιστούσε στην παράσταση «Ο άνθρωπος στη σοφίτα», στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα». Εκείνη την περίοδο, λόγω των επεισοδίων που είχαν σημειωθεί στις 6 Δεκεμβρίου, στο θέατρο έφτασαν μόλις έξι θεατές. Η εξαιρετικά χαμηλή προσέλευση οδήγησε την παραγωγό στην απόφαση να ακυρώσει την παράσταση.
«Πήγαινα στο αυτοκίνητο σαν να με είχαν μαχαιρώσει», ανέφερε ο Περικλής Λιανός, περιγράφοντας τον ψυχικό αντίκτυπο που είχε πάνω του εκείνη η απόφαση. Για έναν ηθοποιό, η ακύρωση μιας παράστασης δεν αποτελεί απλώς ένα πρακτικό ή οικονομικό ζήτημα. Συχνά βιώνεται ως προσωπική απόρριψη, ιδιαίτερα όταν έχει προηγηθεί μεγάλη προετοιμασία, αγωνία και συναισθηματική επένδυση.
Η εξομολόγησή του φωτίζει μια λιγότερο ορατή πλευρά της θεατρικής ζωής. Πίσω από τα φώτα, τις πρόβες και την πρεμιέρα υπάρχει ένας άνθρωπος που περιμένει την ανταπόκριση του κοινού και επηρεάζεται βαθιά από αυτή. Για τον Περικλή Λιανό, ο μονόλογος δεν είναι μόνο μια καλλιτεχνική πρόκληση, αλλά και μια δοκιμασία προσωπικής έκθεσης.
Με αφορμή τον νέο του μονόλογο, ο ηθοποιός επιστρέφει στη σκηνή έχοντας επίγνωση όλων αυτών των δυσκολιών. Παρά το άγχος και τη μοναξιά, συνεχίζει να επιλέγει το απαιτητικό αυτό είδος, αποδεικνύοντας την αγάπη και την αφοσίωσή του στο θέατρο. Η νέα του δουλειά αναμένεται με ενδιαφέρον, καθώς ο Περικλής Λιανός καλείται για ακόμη μία φορά να σταθεί μόνος απέναντι στο κοινό και να μετατρέψει αυτή τη μοναχική συνθήκη σε μια δυνατή θεατρική εμπειρία.
