Αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο –
Αντισυνταγματική –
Αντίθετη στο Κράτος Δικαίου –
Όνειδος διπλωματικό
η μεθόδευση περί γιαλαντζί ανταλλαγών –
Την επικινδυνότητα και τον πανικό
ενός καθεστώτος που καταρρέει φανερώνει !
Μεσούντος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ,
την άνοιξη του 1917, ένοπλες βουλγαρικές μονάδες, καθοδηγούμενες από τινα ονόματι Βλαδίμηρο Σίς,
τσέχο στην καταγωγή, που λειτουργούσε ως πράκτορας της Βουλγαρίας, εισέβαλλαν στα Πατριαρχικά και Σταυροπηγιακά Μοναστήρια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης,
όπου με την χρήση και απειλή ένοπλης βίας, λεηλάτησαν , λαφυραγώτησαν , διήρπασαν, συλαγώγησαν
ότι και όσα είχαν σεβαστεί οι προηγηθέντες αιώνες και όλοι οι κυρίαρχοι του τόπου,
μηδέ αυτών τούτων των μουσουλμάνων εξαιρουμένων,
ήγουν, τα ατίμητης αξίας χειρόγραφα , περγαμηνά και χαρτώα, αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα και πατριαρχικά σιγίλια, σουλτανικά φιρμάνια και τους κώδικες που καταγεγραμμένη υπάρχει η καθ΄ημέρα πολυαιώνια ιστορία και ζωή των ιερών αυτών Μονών και βέβαια θεολογικά και πατερικά συγγράμματα, μουσικά χειρόγραφα, ιστορικά βιβλία , το σύνολον των βιβλίων των πλουσίων βιβλιοθηκών τους και συν αυτοίς ότι άλλο πολύτιμο κειμήλιο υπήρχε, αρχαίες παλαιολόγειες εικόνες, ασημένια και χρυσά λειτουργικά αντικείμενα, χρυσοκέντητα ιερατικά άμφια και ξυλόγλυπτα εκκλησιαστικά έπιπλα !
Τούτα άπαντα τα λαφυραγωγηθέντα , μερίμνη του καθοδηγήσαντος την διαρπαγή αρχαιοκαπηλικώς και ιεροσυλικώς , εν καιρώ πολέμου, με χρήση και απειλή βίας, και μάλιστα σε τόπο κατεχόμενο
από τον βουλγαρικό στρατό, μεταφέρθηκαν στην Σοφια , όπου τα μεν κειμήλια παραδόθηκαν στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στη Σόφια, τα δε χειρόγραφα προς μελέτη στην Ακαδημία Επιστημών Βουλγαρίας – Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Μελετών «Ιβάν Ντούιτσεφ». Σημειώνω ότι για αυτές τις αθλιότατες κακουργηματικές υπηρεσίες που προσέφερε ο εν λόγω στο βουλγαρικό κράτος, πρόκειται για εγκλήματα εν καιρώ πολέμου, ανταμείφθηκε αναισχύντως με τον διορισμό του
ως καθηγητού στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας.
Στα 1919 , δυό χτόνους αργότερα ,
στες 27 του Νοεμβρίου ,
στο προάστειο των Παρισίων Νειγύ,
υπογράφτηκε η γνωστή Συνθήκη του Νειγύ,
η οποία στα άρθρα 125 και 126 προβλέπει τα εξής :
«Άρθρο 125
Η Βουλγαρία , πλήν των εν άρθρω 121 προβλεπομένων πληρωμών, υποχρεούται να αποδώση , κατά τους ορισθεισομένους υπό της Επιτροπής των Επανορθώσεων όρους, τα αρπαγέντα , κατεσχεθέντα ή τεθέντα υπό μεσεγγύησιν εις τα καθ΄ών εγένετο επιδρομή εδάφη της Ελλάδος, της Ρουμανίας ή της Σερβιας, αντικείμενα παντός είδους και χρεώγραφα, εις άς περιπτώσεις καθισταται εφικτή η εξακρίβωσις της ταυτότητός των εν τη χώρα της Βουλγαρίας, εξαιρέσει των κτηνών ως προς τα οοία θελει εφαρμοστεί η οριζομένη υπό του άρθρου 127 διαδικασία.
…..
Άρθρο 126
Η Βουλγαρια υποχρεούται να αναζητήση και αποδώση τη Ελλάδι, τη Ρουμανία και τω Σερβο-Κροατο-Σλοβενικό Κράτει πάντα τα κατά την διάρκεια του πολέμου εξ εκάστης των χωρών τούτων αρπαγέντα έγγραφα ή αρχεία και αντικείμενα αρχαιολογικού , ιστορικού ή καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος.
Πάσα μεταξύ των ως άνω αναφερομένων Δυνάμεων και της Βουγαρίας αναφυομένη αμφισβήτησις περί της κυριότητος των διαφόρων τούτων πραγμάτων θα παραπέμπηται εις διαιτητήν , υποδεικνυομενον υπό της διασυμμαχικής Επιτροπής , ούτινος η απόφασις θα είναι οριστική .»
Διεθνής, το λοιπόν η Σύμβαση του Νειγύ,
διεθνές το δίκασιο που παράγει,
ρητή η υποχρέωση της Βουλγαρίας για την επιστροφή των διαρπαγέντων κειμηλίων και χειρογράφων από την Ελλάδα και μάλιστα από αρχαία καθιδρύματα – Πατριαρχικές και Σταυροπηγιακές Μονές καθώς και Ιερές Μητροπόλεις, αρκεί να υπογραμμίσω ότι μόνον η παλαίφατος Μονή Παναγίας Αχειροποιήτου του Παγγαίου η επικαλουμένη Εικοσιφοίνισσα, μνημονεύεται από του έτους 450 μ.Χ.
και διεθνούς δικαίου συνεπώς η εξ αυτής υποχρέωση της Βουλγαρίας για την επιστροφή όλων , ανεξαιρέτως , των λεηλατηθέντων αντικειμένων του πολιτισμού !
Η διαδικασία αυτή της επιστροφής πέρασε από χίλια μύρια κύματα , η όλη περιπέτεια είναι αντικείμενο μιάς ιστορικής, πολιτισμικής και πολιτικής μελέτης, βιβλίο ολάκερο ωσάν μυθιστόρημα, στα σκαριά βρίσκεται,
για δεκαετίες η Βουλγαρία ,
αφού μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Νειγύ επέστρεψε τα έντυπα βιβλία που είχαν λαφυραγωγήσει, τηρούσε ένοχη σιωπή
για την παράνομη κατοχή των ατιμήτων αυτών κειμηλίων και χειρογράφων πριοκειμένου διά της λήθης να λύσει το ζήτημα!
Ευτυχώς για την ιστορία,
Ευτυχώς για την αλήθεια ,
Ευτυχώς τον πολιτισμό και την επιστημονική έρευνα
Στα 1989 ,
εβδομήντα ολόκληρους χρόνους μετά την Συνθήκη του Νειγύ
Βούλγαροι επιστήμονες
Συνεπείς προς την επιστημονική δεοντολογία
Σε Διεθνές Συνέδριο ανακοίνωσαν ότι έχουν στην κατοχή τους χειρόγραφα στη ελληνική γλώσσα !
Από την διαπανεπιστημιακή συνεργασία που προέκυψε ανάμεσα στα Πανεπιστήμια της Σόφιας- ‘Αγιος Κλήμης Αχρίδος και Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Απεδείχθη ότι τα χειρόγραφα αυτά, που φυλασσόταν σε πυρηνικό καταφύγιο , στον χώρο πίσω από το Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Μελετών «Ιβάν Ντούιτσεφ» στην Σόφια ήταν όλα τα λαφυραγωγηθέντα έγγραφα των Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών Παναγίας Αχειροποιήτου Παγγαίου , της επικαλουμένης Εικοσιφοινίσσης, Τιμίου Προδρόμου την εν Μενοικίω όρει Σερρών , Παναγίας Αρχαγγελιωτίσσης και Παναγίας Καλαμούς Ξάνθης και Παναγίας Κορνοφωλιάς στον Έβρο !
Στα πλαίσια αυτής της διαπανεπιστημιακής συνεργασίας εκδόθηκαν σειρά βιβλία εξαίρετης ακαδημαικής ποιότητας
τα οποία επιμελήθηκαν οι καθηγητές Βασιλης Άτσαλος και Βασίλης Κατσαρός της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και Χαράλαμπος Παπαστάθης της Νομικής Σχολής του ιδίου πανεπιστημίου.
Από την μελέτη αυτή προέκυψε ως γόνιμος καρπός η μελέτη του Βασίλη Κατσαρού , που ανακοινώθηκε και επικροτήθηκε από το Διεθνές Συνέδριο Ελληνικής Παλαιογραφίας
που διεξήχθη στο Λονδίνο, με τίτλο :
«Τα χειρόγραφα των Μονών Τιμίου Προδρόμου Σερρών και Παναγίας Αχειροποιήτου του Παγγαίου (Κοσίνιτσας)»
και υπότιτλο :
«Ο ανέκδοτος περιγραφικός κατάλογος των ελληνικών χειρογράφων της Ακαδημίας Εοιστημών της Βουλγαρίας (Αρχείο Κέντρου Σλαβοβυζαντινών Σπουδών «Ιβάν Ντούιτσεφ» του Πανεπιστημίου της Σόφιας) και η συμβολή στην προσπάθεια για την ανασύνθεση τους σκορπισμένου ψηφιδωτού των χειρογράφων των δύο Μονών».
Η εξαίρετη αυτή μελέτη που ταυτοποιεί απολύτως όλα τα ευρισκόμενα στην κατοχή , στην απολύτως παράνομη κατοχή, της Ακαδημίας Επιστημών της Βουλγαρίας , και προξενεί διεθνές όνειδος σ΄αυτήν αφού αναισχύντως κατακρατεί προιόντα εγκλημάτων πολέμου στην κατοχή της,
προσβάλλοντας καταφανώς την διεθνή επιστημονική δεοντολογία, η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στα Σέρρας
το έτος 1975
από την Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών
στην σειρά των εκδόσεων της για την Πόλη και τον Νομό Σερρών, όταν αγαθή τη τύχη διατελούσα Πρόεδρος της Εφορείας αυτής .
Υπογραμμίζω ότι
Το ζήτημα των χειρογραφων στην ελληνική γλώσσα που απολύτως παράνομα κατέχει και κατακρατεί η Βουλγαρία
τέθηκε εκτενώς και κατά την διάρκεια του Α’ Επιστημονικού Συνεδρίου για την ιστορία των Σερρών , που διοργανώθηκε από τον Δήμο Σερρών, το 1993 , με τίτλο :
«Οι Σέρρες και η Περιοχή τους
Από την αρχαία στην μεταβυζαντινή κοινωνία»
με τις εισηγήσεις των
α. Βασίλη Κατσαρού – Χαράλαμπου Παπαστάθη :
«Η έρευνα της κατηγορίας των εκκλησιαστικών εγγράφων (κώδικες, βρέβια, κατάστιχα, αντιγραφές επισήμων εγγράφων της Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών) και η κατάσταση της Βιβλιοθήκης της Μονής, όπως εμφανίζεται σε ανέκδοτο κατάλογο των χειρογράφων και των εντύπων της».
Β. Βασίλη Κατσαρού :
Θεωρ’ια για την συνολική επιστημονική διευθέτηση του ζητήματος της ιστορίας των Συλλογών των ελληνικών χειρογράφων των Μονών Παναγίας Αχειροποιήτου του Παγγαίου της επονομαζομένης Κοσίνιτσας (νεωτ. Εικοσιφοινίσσης) και του Τιμίου Προδρόμου Σερρών.
Έκτοτε , ο Δήμος Σερρών με ψήφίσματα του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως και αντιστοίχως ο Δήμος Δράμας,
η Νομαρχία Σερρών με ψηφίσματα του Νομαρχιακού Συμβουλίου , όπως αντιστοίχως και η Νομαρχία Δράμας
έθεσαν επανειλημμένα προς την εν Αθήναις Βουλγαρική Πρεσβεία και το Υπουργείο Εξωτερικών της Βουλγαρίας δι΄αυτής, το ζήτημα της εφαρμογής των άρθρων της Διεθνούς Συνθήκης του Νειγύ, ήγουν το ζήτημα της απροφάσιστης άμεση επιστροφής των κειμηλίων και χειρογράφων που διηρπάγησαν από βουλγαρικά ένοπλα τμήματα εν καιρώ πολέμου βιαίως.
Οι εκάστοτε βουλγαρικές κυβερνήσεις ακολούθησαν την σιωπή μιάς παρελκυστικής τακτικής, χωρίς ουδέποτε να ανταποκριθούν , επιδεικνύοντας μια ένοχη στρατηγική
στο αποκορύφωμά της !
Σε επίσκεψή του στην πόλη των Σερρών ο τότε Υπουργός Πολιτισμού Θεόδωρος Πάγκαλος επισκεπτόμενος την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση τοπικού εντύπου, είπε ότι η τήρηση της Συμφωνίας του Νειγύ και η επιστροφή των αρπαγέντων κειμηλίων και χειρογράφων θα τεθούν ως όρος για την ένταξη της Βουλγαρίας στην Ευρωπαική Ένωση, δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο , που θα έλυνε δια παντός την χρονίζουσα εκκρεμότητα δεν συνέβη !
Στην Βουλή των Ελλήνων έχουν κατατεθεί δεκάδες ερωτήσεις βουλευτών τόσο από τους Νομούς Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης όσον και ευρύτερα , συντηρώντας το εκκρεμές ζήτημα της εφαρμογής της Συνθήκης του Νειγύ.
Επί συγκυβερνήσεως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά διεξήχθησαν συνομιλίες για την συμμόρφωση της βουλγαρικής πλευράς στις διατάξεις της Συνθήκης του Νειγύ , πλήν διεκόπησαν λόγω της αδιαλλαξίας βουλγάρων της εθνικιστικής τάσης.
Οι επαφές επαναλήφθηκαν το φθινόπωρο του 2018 , με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, μάλιστα ήταν κατά το διάστημα που είχε και την ευθύνη του ΥΠΕΞ , με ευθύνη για τις συνομιλίες από την Ελληνική πλευρά του γράφοντος !
Ήταν ένα πρωινό του Μάρτη του 2019 όταν με τηλεφώνησε από τις Βρυξέλλες περιχαρής ο διπλωματικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού για να μου ανακοινώσει ότι κατά την διάρκεια του Συμβουλίου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ο Αντιπρόεδρος της Βουλγαρικής Κυβέρνησης ανεζήτησε ιδιαιτέρως τον Έλληνα Πρωθυπουργό για να του ανακοινώσει ότι η Βουλγαρία θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της , αυτές που απορρέουν από την Συνθήκη του Νειγύ .
Ξεκινήσαμε αμέσως τις υπηρεσιακές διαδικασίες, ζητώντας τις συνέργειες του Υπουργείου Πολιτισμού,
για την περάτωση !
Δυστυχώς η προεκλογική περίοδος των Ευρωεκλογών και η αμέσως εν συνεχεία προκήρυξη των Εθνικών εκλογών ματαίωσαν αυτήν την σπουδαία συγκυρία !
*Η αθλιότητα της μεθοδεύσεως της 29-9-2026 από το σημερινό καθεστώς
* Η ακυρότητα των εγγράφων της συμφωνίας
* Η αντισυνταγματικότητα της συμφωνίας
* Οι εξ αυτών ποινικές ευθύνες
Το memorandum of understanding που ανακοίνωσε ότι υπογράφηκε στις 29-9-2026 το ΥΠΠΟ ανάμεσα στους δύο Υπουργούς Πολιτισμού είναι ένα κείμενο που δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα στην δημοσιότητα !
Τούτο το γεγονός από μόνο του βοά για την διαφάνεια της επιχειρηθείσης μεθοδεύσεως !
Το ΥΠΠΟ , η κυβέρνηση , έχει απόλυτη , συνταγματική και νομική υποχρέωση να δώσει στην δημοσιότητα τα κείμενα που έχουν υπογραφεί ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις προκειμένου και εμείς οι ιθαγενείς να γνωρίζουμε τι μεθοδεύτηκε πίσω από τις πλάτες μας !
Το βέβαιον είναι ότι
Α. Η κυβέρνηση της Ελλάδος ,
κάλλιον ειπείν το καταρρέον καθεστώς της διαφθοράς, απεμπόλησε , σε μια πρωτοφανή διεθνώς εγκατάλειψη διεθνούς οπλοστασίου ,
κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας,
όπως αυτά προκύπτουν
από τις Γενικές Διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα από την Συνθήκη του Νειγύ ,
και αντί να απαιτήσει την υλοποίηση των διεθνών όρων και διατάξεων αυτών, εγκαταλείποντας πάγιες και διακηρυγμένες θέσεις της Ελλάδος υπέρ του Διεθνούς Δικαίου,
επέλεξε μια σαθρή, αντιεπιστημονική, αντισυνταγματική , αντίθεση στο Διεθνές Δίκαιο διαδικασία συνομιλιών και συναλλαγών και ανταλλαγών
που βρίσκονται στα όρια του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας !
Εάν έχει διαπραχτεί το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας
ή όχι
θα το γνωρίζουμε όταν δημοσιευτούν επισήμως τα σχετικά κείμενα !
οπότε και οι αντίστοιχες αντιδράσεις.
Β. Η κυβέρνηση της Ελλάδος, προτιμότερος ως χαρακτηρισμός , το αυθαιρετούν καθεστώς της χώρας,
επέλεξε στην συγκεκριμένη περίπτωση κι όχι μόνον
μια απολύτως αντισυνταγματική διαδικασία,
Παραβιάζοντας τα άρθρα 36 και 38 του Συντάγματος των Ελλήνων και τον Κανονισμό της Βουλής των Ελλήνων ,
όπου ρητά και κατηγορηματικά προβλέπεται ότι
«όσες συνθήκες περιέχουν παραχώρηση …δεν ισχύουν χωρίς την έκδοση τυπικού νόμου που τις κυρώνει» !
Η διαδικασία που επισπεύστηκε από τις 29-9-2026 έως την
3-10-2026 αποδεικνύεται καταφανώς αντισυνταγματική αφού ενώ προβλέπει παραχώρηση εκ μέρους της Ελλάδος , ουδέποτε κατατέθηκε στην Βουλή,
ουδέποτε υπήρξε πρωτοβουλία για την έκδοση τυπικού νόμου που να κυρώνει την σύμβαση,
αλλά απεναντίας
μια εν σπουδή παραχώρηση των οστών του Τσάρου Σαμουήλ ως εάν επρόκειτο για προσωπικά περιουσιακά αντικείμενα των αντισυνταγματικώς επισπευδόντων !
Γ. Εννοείται ότι σε καμμιά περίπτωση
δεν μπορεί να νοηθεί πράξη ανταλλαγής,
αφού τα μεν κειμήλια και χειρόγραφα που παρανόμως κατέχει και κατακρατεί η Βουλγαρία είναι
Ελληνικής ιδιοκτησίας , ανήκοντα στις ως άνω ρηθείσες Πατριαρχικές Μονές και Ιερές Μητροπόλεις
και μάλιστα απολύτως ταυτοποιημένα και τεκμηριωμένα με αποφάσεις Διεθνών Συνεδρίων ,
τα οποία οφείλει ανυπερθέτως να τα επιστρέψει
η εταίρος στην Ευρωπαική ‘Ενωση και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ
η ομοδοξη ορθόδοξη Βουλγαρία,
με βάση τες διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου
ενώ τα λείψανα του Τσάρου
είναι προιόν ανασκαφικής αρχαιολογικής σκαπάνης Ελλήνων αρχαιολόγων σε ελληνικό έδαφος !
Ποιος που θα επιθυμούσε να διατηρήσει
στο ελάχιστο το επίπεδο
της διπλωματικής ή επιστημονικής ή πολιτικής του
σοβαρότητος
θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι κινεί διαδικασία ανταλλαγής ;
Ποιος , εκτός από τους φαιδρούς τους καταρρέοντος καθεστώτος !
Δ. Για να γίνει απολύτως αντιληπτόν
το μέγεθος της φαιδρότητος , αντισυνταγματικότητας και περιφρόνησης του Κράτους Δικαίου
όσων διαχειρίστηκαν την υπόθεση αυτή από κυβερνητικής πλευράς
επιβάλλεται να υπογραμμίσω ότι σε περιπτώσεις όπως η παρούσα τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν αυτά καθεαυτά
τα αντικείμενα του πολιτισμού που έχουν διαρπαγεί , η Διοίκηση , εν προκειμένω τα συναρμόδια Υπουργεία , όπως θα παρακολουθήσατε το Υπουργείο Εξωτερικών ήταν άφαντο από τις διαδικασίες , εάν και απολύτως συναρμόδιο,
στις περιπτώσεις αυτές συγκροτούνται Επιστημονικές Επιτροπές οι οποίες επιβλέπουν τις διαδικασίες , επιτροπές από αρχαιολόγους, βυζαντινολόγους, παλαιογράφους οι οποίοι επίστανται της διαδικασίας για να προστατεύσουν την αλήθεια των γεγονότων !
Εν προκειμένω ,
ουδείς επιστήμων ειδικός ανακοινώθηκε ότι ενεπλάκη στις διαδικασίες ,
ουδείς μας εστάλη στην Βουλγαρία για να επιβλέψει τα επιστρεφόμενα ,
ουδείς μας διαβεβαίωσε ότι αυτά είναι από συληθέντα από τις Ιερές Μονές,
ουδείς μας διαβεβαιώνει ότι αυτά είναι τα λαφυραγωγηθέντα πρωτότυπα κι όχι απομιμήσεις !
Μια διαδικασία φενάκη !
Μια διαδικασία για την οποία καγχάζουν οι ξένες πρεσβείες στην Αθήνα σε βάρος των φαιδρών που την μεθόδευσαν !
Ε. Εν κατακλείδι ,
Άπαντα τα διαρπαγέντα
αντικείμενα του Πολιτισμού περί των οποίων η Σύμβαση του Νειγύ είναι αντικείμενα ιδιοκτησίας των Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Ιερών Μητροπόλεων !
Οι Ιδιοκτήτες του συνόλου του διαρπαγέντων αντικειμένων της υπερχιλιόχρονης ιστορικής διαχρονικής τους πορείας
ενημερώθηκαν , άραγε, για την επίσπευση αυτής της γιαλαντζί διαδικασίας που αυθαιρέτως διοργάνωσε το ΥΠΠΟ και ο ενετείλας προεστώς του καθεστώτος ;
Οι έχοντες την κυριότητα ,
την απαράγραπτη κυριότητα των τεκμηρίων αυτών του πολιτισμού, της γλώσσας, της ιστορίας, της ορθοδοξίας,
ερωτήθηκαν εάν συμφωνούν για τις τάχα και διαδικασίες ανταλλαγών κατά περιφρόνηση του Διεθνούς Δικαίου ;
Οι όντως κύριοι
των διαρπαγέντων ατιμήτων του πολιτισμού
γνώριζαν ότι κάποιοι άγνωστοι, αφανείς, επιλέγουν κειμήλια
αφήνουν πίσω τους χιλιάδες επειδή τινές επέλεξαν
άκυρη αυτή μεθόδευση μιάς fake ανταλλαγής , εξευτελιστικής για τα Ελληνικά συμφέροντα , όπως τα προσδιορίζει τα Διεθνές Δίκαιο , το Σύνταγμα των Ελλήνων, ο Κανονισμός της Βούλής , το Κράτος Δικαίου και η κοινή λογική ενός ιστρικού Λαού ;
Εν κατακλείδι ,
Αποτιμώντας αυτήν την απίστευτης επιπολαιότητας ,
έως ορίων κακουργήματος εσχάτης προδοσίας μεθόδευση,
που βεβαίως έχει πίσω της παλιάτσους της τε πολιτικής όσον και της εκκλησιαστικής ομηγύρεως ,
επιβάλλεται να διαμηνύσουμε στους γείτονές μας
ότι απαράγραπτα τυγχάνουν τα δικαιώματά μας
πάνω στα όσα πολιτισμικά αντικείμενα
βαρβάρως και εγκληματικώς
συλήθηκαν και διηρπάγησαν με χρήση και απειλή βίας
εν καιρώ του Α΄Παγκοσμίου πολέμου το 1917
σε κατεχόμενο έδαφος από ένοπλες βουλγαρικές μονάδες
και ότι η πληγή αυτή στις σχέσεις μεταξύ των δύο Λαών μας
θα θεραπευτεί μονον όταν αυτά επιστραφούν
στους απ΄αιώνων κυρίους τους
είτε με γενναία μεταμέλεια που αποδεικνύει πολιτισμό
είτε με αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου !
Ιδού , εμείς ,
Συνεχίζουμε !
ΥΓ
Η φωτογραφία του Ευαγγελισταρίου 220 ,
μάλλον του αρχαιοτέρου της Μονής Παναγίας Αχειροποιήτου του Παγγαίου (Εικοσιφοινίσσης)
περγαμηνό χειρόγραφο με 222 φύλλα, διαστάσεων
18 x 13,5 εκατ. είχε πωληθεί στην διεθνή αγορά ,
μετά από διεθνή δημοπρασία αποκτήθηκε από το Μουσείο της Βίβλου στις ΗΠΑ και επιστράφηκε
στην ιδιοκτήτρια Πατριαρχική Μονή
ΥΓ1
Το ως άνω κείμενο , καθηκόντως, το αφιερώνω στην μνήμη ενός ευπατρίδη , ανιδιοτελούς , ιστοριοδίφη
της Σερραϊκής ιστορίας τον Νίκο Νικολάου , πολιτικό μηχανικό , ο οποίος στα 1989 με κάλεσε μια βραδιά στο επί της οδού Μεραρχίας Σερρών 25 γραφείο του,
προκειμένου να με μυήσει στην υπόθεση των διαρπαγέντων από τα βουλγαρικές ένοπλες ομάδες
ατιμήτων χειρογράφων και πολυτίμητων εκκλησιαστικών κειμηλίων , έργων πολιτισμού της Ρωμιοσύνης ! Ήταν ακριβώς μετά την ανακοίνωση από τους Βουλγάρους επιστήμονες της ύπαρξης των ελληνικών χειρογράφων στο Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Σπουδών Ιβάν Ντούιτσεφ
και την εκτενή παρουσίαση του θέματος
από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ.
Του οφείλουμε εγκάρδια ευγνωμοσύνη
για όσα υπέρ των Σερρών έπραξε
κι ο γράφων ιδιαιτέρως του οφείλω
για την εμπιστοσύνη για την οποία με περιέβαλλε μυώντας με στα άδυτα της Σερραϊκής ιστορίας !
