Με αφορμή την επερχόμενη σκηνική του σύμπραξη με τη Βερόνικα Δαβάκη, ο Κωνσταντίνος Μπιμπής παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Gala και τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαϊωάννου. Ο ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή, την έλξη του προς τα άκρα, αλλά και την ολοένα εντονότερη ανάγκη του να παίρνει θέση απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω του.
Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής έχει συχνά εκφράσει την ανάγκη του να κινείται έξω από τα όρια της συμβατικότητας. Για τον ίδιο, η τέχνη, η κοινωνική πραγματικότητα και οι προσωπικές επιλογές δεν μπορούν να αποσυνδεθούν μεταξύ τους. Η στάση του χαρακτηρίζεται από ένταση, αυθορμητισμό και μια διαρκή αναζήτηση ειλικρίνειας, ακόμη κι όταν αυτή η διαδρομή τον οδηγεί σε δύσκολες ή ακραίες επιλογές.
Κωνσταντίνος Μπιμπής: «Είμαι άνθρωπος των άκρων»
Στη συζήτηση, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην αδυναμία που τρέφει για τα άκρα, εξηγώντας πως αποτελεί στοιχείο του χαρακτήρα του και επηρεάζει πολλές πλευρές της ζωής του.
«Είμαι άνθρωπος των άκρων, γενικά. Σε πολλά τμήματα της ζωής μου έχω λειτουργήσει ανεξέλεγκτα, δεν έχω συγκρατήσει τον εαυτό μου», σημείωσε χαρακτηριστικά. Η δήλωσή του αποτυπώνει έναν άνθρωπο που δεν επιλέγει εύκολα τις ενδιάμεσες λύσεις, αλλά συχνά παρασύρεται από το συναίσθημα, την πίστη και την ανάγκη του να ζει με απόλυτη ένταση όσα αισθάνεται.
Η αυτογνωσία, ωστόσο, φαίνεται να αποτελεί σημαντικό μέρος της προσέγγισής του. Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής δεν μιλά για τη συγκεκριμένη πλευρά του χαρακτήρα του με διάθεση να την εξιδανικεύσει. Αντίθετα, αναγνωρίζει ότι η λειτουργία χωρίς όρια μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολές, αλλά και σε επιλογές που δεν είναι πάντοτε εύκολο να διαχειριστεί κανείς.
Όταν ρωτήθηκε αν αυτή η στάση χαρακτήριζε κυρίως τα νεανικά του χρόνια και αν σήμερα έχει εξελιχθεί σε έναν πιο πραγματιστή άνθρωπο, απάντησε πως δεν θεωρεί πιθανό να γίνει ποτέ πραγματιστής με την κλασική έννοια του όρου.
Η ριζοσπαστικοποίηση και η κοινωνική πραγματικότητα
«Δεν είναι δυνατόν να γίνω πραγματιστής και όσο μεγαλώνω αισθάνομαι ότι ριζοσπαστικοποιούμαι ακόμη περισσότερο, διότι αισθάνομαι ότι αυτό απαιτούν και οι καιροί», ανέφερε ο ηθοποιός.
Για τον ίδιο, η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν αποτελεί απλώς αποτέλεσμα προσωπικής ιδιοσυγκρασίας. Συνδέεται άμεσα με τις συνθήκες που επικρατούν στην κοινωνία και στον κόσμο. Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής υποστήριξε ότι σήμερα οι άνθρωποι βιώνουν μια πολύ εντονότερη μορφή βίας σε σχέση με την περίοδο της οικονομικής κρίσης, το 2008 και το 2009, καθώς και τα χρόνια που ακολούθησαν.
«Θεωρώ ότι βιώνουμε πολύ μεγαλύτερη βία απ’ ό,τι βιώναμε το 2008-2009, στην οικονομική κρίση και τα χρόνια που ακολούθησαν. Υφιστάμεθα πολύ πιο ισχυρή βία σε παγκόσμιο επίπεδο», δήλωσε. Η αναφορά του δεν περιορίζεται μόνο στη σωματική βία, αλλά αφορά συνολικά την ανασφάλεια, την κοινωνική πίεση, τις πολεμικές συγκρούσεις, την οικονομική αβεβαιότητα και την ένταση που μεταδίδεται καθημερινά μέσα από την επικαιρότητα.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο ηθοποιός δεν επιλέγει την αδιαφορία. Αντίθετα, θεωρεί ότι η σιωπή και η αποστασιοποίηση δεν αποτελούν ουδέτερες στάσεις, ειδικά όταν κάποιος γίνεται μάρτυρας αδικίας ή βίας.
«Όταν βλέπω βία, δεν μπορώ να παραμένω αμέτοχος», τόνισε, περιγράφοντας τη βαθύτερη ανάγκη του να αντιδρά και να παίρνει θέση. Η τοποθέτηση αυτή αντικατοπτρίζει τη σχέση του με την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο ενός καλλιτέχνη μέσα στην εποχή του.
Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής, μέσα από τη συνέντευξή του, μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τις αντιφάσεις, τις εντάσεις και τις προσωπικές του υπερβάσεις. Η παραδοχή ότι έχει λειτουργήσει ανεξέλεγκτα σε αρκετές στιγμές της ζωής του συνδυάζεται με μια έντονη κοινωνική ευαισθησία και με την πεποίθηση ότι οι σημερινές συνθήκες απαιτούν εγρήγορση και ενεργή στάση.
Η επερχόμενη σκηνική σύμπραξη με τη Βερόνικα Δαβάκη αναμένεται να φέρει στο προσκήνιο αυτήν ακριβώς τη δυναμική πλευρά του. Άλλωστε, για τον Κωνσταντίνο Μπιμπή, η τέχνη δεν είναι αποκομμένη από την πραγματικότητα, αλλά ένας τρόπος να συνομιλεί με αυτήν, να την αμφισβητεί και, όπου χρειάζεται, να αντιδρά απέναντί της.
